Selman Yamak
1 month ago - 3 Dakika, 1 Saniye
tr
az
en
kk
ky
uz
ru
tk

Nemrut ve Topal Sinek

Nemrut ve Topal Sinek

Nemrut'un küçücük bir sivrisinek yüzünden bütün huzuru kaçmıştı. Her nereye gitse sinekte onunla birlikte gidiyor, burnuna, yüzüne gözüne konuyor hortumunu vücuduna saplayıp kaçıyordu. Ne kadar çalışsada, sineği yakalamaya muvaffak olamamıştı. Bütün saray seferber olmuştu. Herkes sineğin peşindeydi. Fakat hiç kimse tutamıyordu. Kapıları, pencereleri sıkı sıkıya kapatıyorlar, fakat sinek ne yapıp ediyor, içeri girmeye muvaffak oluyordu. Nemrud'un gözüne günlerdir uyku girmemişti.

İlahlık dâvâsı güden Nemrut, bir sinek yüzünden ne hallere düşmüştü. Nemrut, tarihlerin şahit olduğu en cebbar ve en zâlim bir hükümdardı. Üstelik ilâhlık dâvâsı da gütmekteydi. Zenginliği, mülkü, serveti onu şımartmış, sonsuz gurura sevketmişti.

Kuraklık zamanında kendisinden zahire istemeğe gelenlere, "Rabbiniz kimdir?" diye soruyor, "sensin" demiyenlere bir şey vermiyordu. Bu yüzden herkesi hakimiyeti altına almıştı.

Hz. İbrahim (Aleyhisselam)'ın insanların elleriyle yaptıkları putlara tapmaktan sakındırıp, Cenab-ı Hakk'a iman etmeğe davet etmeye başlaması üzerine çok öfkelenmişti. Huzuruna çağırdığı Hz. İbrahim'e "söyle bakalım senin Rabbin kim?

Sen kime itaat ediyorsun?" diye sormuştu.

Bunun üzerine Hakkın davetçisi Hz. İbrahim (Aleyhisselam) şu cevabı vermişti:

"Benim Rabbim o zattır ki, hem hayat verir hem öldürür. Hayatı vermek ve onu geri almak, sadece O'nun kudretine münhasırdır."

Bunun üzerine Nemrut kahkahayla gülerek şöyle demişti:

"Bu da iş mi yani? Ben de hayat verir veya öldürebilirim. Madem Rab olmak bunlara bağlı, o halde Rab benim."

Bu sözlerin ardından Nemrut iki adamı getirtmiş, birini öldürmüş, diğerinin de hayatını bağışlamıştı. Daha sonra, kibirlenerek:

"İşte ben de öldürüp. hayat verdim. Rabbiniz o halde benim" demişti.

Bunun üzerine Hz. İbrahim (Aleyhisselam) şöyle dedi:

"Benim Rabbim olan Allah, Güneşi doğu cihetinden doğduruyor. Sen de batıdan doğdur da görelim. Eğer hakikaten Rab isen, bunda muvaffak olursun."

Bu delil karşısında Nemrut hiç bir şey diyememiş, susup kalmıştı.

Nemrut, Hz. İbrahim (Aleyhisselam)'la sözle, mantıkla başa çıkamayacağını anlayınca onu ateşe attırmış, fakat ateş Allah'ın izniyle Hz. İbrahim (Aleyhisselam)'ı yakmamıştı.

İşte bu şekilde uluhiyet dava ederek, Cenab-ı Hakk'ın Peygamberini ateşe atacak kadar azgınlaşan Nemrut, şimdi ufacık bir sivrisineğin karşısında ne yapacağını bilemez duruma düşmüştü.

Nemrut artık sarayda odadan odaya kaçıyor, sivrisnekten kurtulmak için türlü türlü yollara başvuruyordu.

Fakat sinek bir türlü kendisinden ayrılmıyor. Bütün hizmetkarları Nemrud'un etrafında pervane olmuşlar, onu sivrisineğe karşı korumaya çalışıyorlardı. Fakat bütün tedbirlere rağmen hiç kimsenin aklına gelmeyecek birşey oldu, sivrisinek Nemrud'un burnundan içeri giriverdi. 

Nemrud'un burnundan giren sinek gidebildiği yere kadar gitmiş ve orada dönmeğe başlamıştı. O andan itibaren Nemrud'da müthiş bir baş ağrısı başladı. Beyninde dolaşan sinek onu müthiş huzursuz ediyordu. Son çare olarak başını tokmaklattırmaya başladı. 

"Vurun! vurunl" diyor, sineğin beynine verdiği ızdıraptan tokmağın acısını duymuyordu. Başına tokmağın her inişinde o, "daha hızlı vurun! daha hızlı!" diyordu. Başından kanlar akmağa başlamıştı, fakat o aldırış etmiyor, başını tokmaklatmaya devam ediyordu. Bir yandan da başını duvarlara vuruyordu.

Hiç bir şey kâr etmemişti. Nemrut, başına yediği tokmaklarla kendinden geçmişti. Sivrisinek ise hâlâ beyninde dönüyordu. Çok geçmeden çırpına çırpına can verdi.

Ufacık bir sinek, hemde topal bir sinek, uluhiyet dâvâsı güden Nemrut'un hayatına son vermeğe sebep olmuştu...

  

                                 ومنالله التوفيق


Selman YAMAK

selmanyama5@gmail.com